Na 5 wedstrijden stond het eerste schaakachttal van Barneveld onderaan in de eerste klasse. Het tweede achttal van Soest kwam op bezoek en ook Soest bevond zich in de onderste regionen met 4 punten uit 5 wedstrijden. Een uitgelezen kans om aansluiting te vinden bij de middenmoot, maar aan het einde van de avond was een 6-2 nederlaag een feit.

Aan bord 1 speelde Gert van Surksum met zwart een klassiek damegambiet. Wit had wat meer ruimte, maar zwart wist op het goede moment de stukken te ruilen en stond gemakkelijk. Toen wit een remiseaanbod deed, sloeg Gert dat ook terecht af. Er ontstond uiteindelijk een toreneindspel dat remise leek te zijn, maar Gert’s tegenstander bleek toch net iets gemakkelijker te staan en won.

Bruun van de Laar speelde aan bord 2 zijn geliefde Trompovski aanval met wit. Beide spelers ontwikkelden zich rustig. Tegen zijn gewoonte in rocheerde Bruun ook en er ontstond een interessante stelling met ongelijke materiaalverdeling. Bruun had een dame tegen een toren en loper voor zijn tegenstander. Normaal is de dame-partij in het voordeel, maar zijn tegenstander had dieper gekeken en wist de partij te winnen.

Robin speelde zoals gewoonlijk met zwart de Caro-Kann opening. Wit ging niet in op de standaard patronen, maar zocht een stelling met ruimtevoordeel. Om de centrumdruk te neutraliseren ging Robin een zeer ingewikkelde ruilcombinatie aan die uiteindelijk tot gelijk spel leidde. Zijn tegenstander blunderde een pion weg en ook Robin sloeg een remiseaanbod af. Door wat slordig spel in tijdnood moest Robin een belangrijke pion weggeven en incasseerde ook hij een nul.

Ook aan bord 4 ging het mis met Rijk van den Bosch. Hij speelde met wit het konings-indisch, maar liet een gat ontstaan in zijn stelling. Zijn tegenstander maakte daar zorgvuldig gebruik van en wist ondanks tijdnood het punt te incasseren.

Aan bord 5 speelde Bert Renden een solide partij. Zijn tegenstander wilde al snel een pion offeren voor een aanval, maar daar ging Bert niet op in. Het spel golfde op en neer en uiteindelijk kreeg Bert een paard tegen een pion voor zijn tegenstander. Normaalgesproken wint dat voor de paard-partij, maar niet als de pion bijna op promoveren staat. In vliegende tijdnood bleef het paard heen en weer dansen en voorkwam zo promotie waarna het punt gedeeld werd.

Meneer Lambooij speelde met wit fraai aan bord 6. Zijn tegenstander kwam te snel met zijn pionnen naar voren en een witte loper sneed door de zwarte stelling heen. De stelling was overduidelijk gewonnen voor wit en een paardoffer was de weg naar mat. Helaas, meneer Lambooij offerde het verkeerde paard en kwam na diverse verwikkelingen gewoon een stuk achter en kon daarop opgeven.

Ben Radstaak speelde aan bord 7 met zwart een Engelse partij. Het leidde tot een gelijkopgaande strijd zonder hoogtepunten waarna het punt gedeeld werd.

Bord 8 leverde de enige winstpartij op voor Barneveld. Invaller Jos Schutjes speelde met wit accuraat en moedig. Er ontstond een ongelijke materiaalverhouding van toren en 3 pionnen voor wit tegen paard en loper voor zwart. Jos won nog meer materiaal en kwam twee mooie pionnen voor in een gewonnen eindspel terecht. Zijn tegenstander speelde daarna een onreglementaire zet en omdat hij met dezelfde toren opnieuw moest spelen was het meteen uit.

Opnieuw een pijnlijke nederlaag voor Barneveld. Theoretisch kan degradatie nog wel worden ontlopen, maar het niveau van de komende tegenstanders van Barneveld doet het ergste vrezen.